یه اتفاق عجیب

آخرای پارسال بنا به دلایل شخصی این وبلاگ رو کاملا پاک کردم.وبلاگی که 10 سال در اون در شرایط خوب و بدم نوشتم.بعد از پاک کردن چند روز چک کردم و دیدم که کاملا پاک شده.تا چند هفته پیش دوستی گفت که وبلاگت هنوز هست.پشتیبانی گفت امکان نداره این اتفاق افتاده باشه.اما نمیدونم چجوری این وبلاگ و ده سال تجربه من به طور کاملا ناباورانه هنوز اینجاست.و من خوشحالم که هست.این وبلاگ مثل نمودار رشد کودک ،نمودار تکامل فکری و احساسی منه.هرچند که از مرور آرشیو 9 سال قبل تا پارسال واقعا وحشت دارم.اما خوشحالم که هست.

اومدم دیدم خیلی از دوستانی که سالها همراه من بودن ،دیگه نیستن و فعالیتی نمیکنن.بسیار ناراحت و دلگیر شدم.اما من هستم و به این وبلاگ و خودم قول میدم که هیچوقت به خاطر هیچ الاغ بی ارزشی حاصل انساس و افکار در لحظه م رو پاک نکنم.

همینجا از آیدین عزیز _با وجود اینکه میدونم هرگز نمیخونه این پست رو_تمام قد عذرخواهی میکنم،به دلیل اینکه نظرات و صحبتهای ارزشمند و قشنگشو بخاطر یه الاغ پاک کردم.

من قسمتی از خودم رو اینجا حذف کردم بخاطر چیزی که ارزشش رو نداشت.

من برگشتم با عنوان وبلاگ جدید.و با کمال افتخار اعلام.میکنم که من دوباره یک "وبلاگ نویس" هستم.