زندگی به سبک ترم پنج

ترم پنج کارشناسی رو هیچوقت فراموش نمی کنم. اتفاقی افتاد که تمام فکر و احساسم رو درگیر کرد و تا مدتها حالم خوب نبود. با توجه به اینکه دو ترم از قبل مشروط شده بودم ، دیگه نمیتونستم بیشتر از اون واحد بیفتم و باید هرجور بود خودم رو جمع و جور می کردم. با اون حال افتضاح روحی شروع کردم به درس خوندن خیلی جدی. از همخونه ایم MP4 گرفتم و شروع کردم هر جلسه صدای استاد رو ضبط کردن و بعد کلاس می رفتم کتابخونه و درس رو مرور می کردم و نکته های توی صدای استاد رو توی جزوه م با خودکارهای رنگی می نوشتم و برای دوستام توضیح میدادم. خلاصه اینکه بالاترین معدل دوران کارشناسی رو اون ترم گرفتم: 17 و بقیه ترمها هم همون روال رو ادامه دادم.

این روزها بشدت فکرم درگیر مسائل مهم زندگیمه و باید برای چند سال آیندم تکلیفمو با خودم مشخص کنم .بخاطر همین مجبورم سخت تا عید ، این چندماه رو تلاش کنم. باید به سبک ترم پنج تلاش کنم. اصلا روزهای اسونی نیست ...

اما میدونم از پسش برمیام. مثل تمام روزها و اتفاقات سختی که از پسش بر اومدم. تمام ذکرم این روزها اینه که خدا راه درست رو نشونم بده و به من در انتخاب راه درست کمک کنه. چون زمانی برای از دست دادن ندارم. شاید حرفهای منو بعضیاتون متوجه بشین...لطفا برای من هم این روزها آرزوهای خوب کنین.

به سبک ترم پنج برام آرزوهای خوب کنین.