xa0 امروز بعد از مدتها باز دلم هوای این وبلاگ و این فضا کرد. یاد روزهایی که همه دلخوشیم اینجا بود. اما این اواخر همه دلتنگیم اینجاست. چونxa0وقتی میام اینجا یاد روزهای خوبم میفتم.روزهایی که خیلی وقنه یا نیستن دیگه یا کمرنگن.یاد دوستایی خوبی که دارم اینج

xa0 دوستان xa0 با اوضاعی که داریم می بینیم بعید میدونم از نظر اجتماعی و اقتصادی سال خوبی باشه xa0اما امیدوارم اتفاقهای شخصی خوبی براتون بیفته. هرچند، هر سال همینو به هم میگیم و هرسال دریغ از پارسال نوروز همگی مبارک xa0

این روزها این روزها باز خیلی دقت می کنم به اطافم و باز رنج می کشم.xa0این روزها که باید با مترو به محل کارم رفت و آمد کنم ، شاهد بی رحم ترxa0و عصبی تر شدن مردم هستم.xa0به خدا ما خودمون هم به خودمون رحم نمی کننیم از دیگران چه توقعی داریم!! همین مردمی

آخرای پارسال بنا به دلایل شخصی این وبلاگ رو کاملا پاک کردم.وبلاگی که 10 سال در اون در شرایط خوب و بدم نوشتم.بعد از پاک کردن چند روز چک کردم و دیدم که کاملا پاک شده.تا چند هفته پیش دوستی گفت که وبلاگت هنوز هست.پشتیبانی گفت امکان نداره این اتفاق افتاده

این xa0روزها احساس دخترکی رو دارم که به سختی در بادی تند سعی میکنه بادبادکش رو با نخی نازک کنترل کنه. دوباره شیطنتهای نوجوانی و جوانی در دهه سوم برگشته.خوشحالم و ناراحتم و این دو هرروز در من درحال جنگ و سوال و جواب هستن.عصر روز تعطیل دلگیری بود امروز.ب

منتظره تا جوابی بدم از سکوتی که میکنم میترسه...میشناسمش -خب چی میشد به منم میگفتی نسیم جان نگاهش نمی کنم. -چیزی نمیشد حال نکردم بگم.. -من میدونستم بهتر نبود؟ ممکن بود ضربه بخورم -فکر میگردم بیشتر میشناسی منو و اخلاقای مزخرفم آشنایی -نگو خیلیم اخلاقات خوبه..همین که قابل پیشبینی نیستی کلی می ارزه. نگا...

بعد از یک سال و نیم و کلی اتفاقات عجیب و غریب یهویی خواستم اینجا رو چک کنم. و کامنت دوست عزیزی رو دیدم که منو با سرعت وصف ناپذیری من رو در مکان و زمان دیگه ای قرارداد.xa0 من رو برد به بهتربن روزها، بهترین مکانها، بهترین زمان و بهترین دوستان.. روزایی که

xa0 توی اینxa0دو روزی که برگشتم نمیتونم احساسم رو بیان کنم و بگم چقدر خوشحالم.اینکه بشینم ساعتها پای سیستم و وبلاگهای مورد علاقه و دوستانم رو ببینم و مطالبشون رو بخونم و کامنت بزارم باز حس روزهای خوب زندگی و کلی انرژی و انگیزه بهم بده. اما خب بین سایتها

پیش گوشیم خراب شد و خلاصه مطلب اینکه مجبور شدم به فکر خریدن گوشی جدید بیفتم.می خواستم گلکسی نوت5 بخرم.با همکارم رفتیم علاالدین و طبقه 5 و 6 رو زیرو کردیم و نوت 5 تک سیم سفید پیدا نکردیم.نا امید و خسته برگشتیم طبقه اول و توی اولین مغازه شوکه شدیم که گ

ترم پنج کارشناسی رو هیچوقت فراموش نمی کنم. اتفاقی افتاد که تمام فکر و احساسم رو درگیر کرد و تا مدتها حالم خوب نبود. با توجه به اینکه دو ترم از قبل مشروط شده بودم ، دیگه نمیتونستم بیشتر از اون واحد بیفتم و باید هرجور بود خودم رو جمع و جور می کردم. با